Ik heb een hekel aan de ochtend. Een bloedjehekel. Maar goed, foar de koffje net eamelje — oftewel: niet zeuren voor de koffie.
Elke morgen stommel ik met mijn ogen dicht naar het koffiezetapparaat. Op de tast pak ik dan de heilige pot om mezelf voor te bereiden op de eerste geneugd des levens.
Ik pak mijn favoriete kop, die blauwe. Niet omdat hij zo mooi is, maar omdat hij lekker drinkt. Onzin natuurlijk, maar mag een mens zo zijn gewoontes hebben?
Als ik langzaam wakker ben geworden van het pruttelende geluid — mooier dan al Bachs koralen verzameld — en de geur van hoop zich door het huis verspreidt, breekt het moment aan waarop ik heb gewacht: de eerste koffie van de dag.
Vergeet de baristaopleiding waarin je leert bonen te wegen op de gram nauwkeurig, water op precies 92 graden te gieten in zen-achtige cirkels, en schuim te kloppen tot er een zwaan verschijnt in je havercappuccino.
De beste koffie is niet die met de melkzwaan of de melkveer.
De beste koffie is de eerste.
Ogen half open. Mok in je handen. Hoop in je lijf.
Geen kunst. Gewoon koffie. In je eigen lievelingskop.
En dat laatste is belangrijk.
Als de eerste slok binnen is, ontwaakt er een klein stukje van de mens in mij. Geen grootse versie hoor, maar genoeg om mijn kinderen niet te bijten als ze iets vragen voor half negen.
Mijn zoon drinkt gelukkig geen koffie. Hij is één, bijna twee.
Maar hij weet wél wat belangrijk is in het leven.
Ik heb het nog geprobeerd af te leren, maar het ging niet.
Hij moet en zal zijn eerste melk van de dag uit die ene beker drinken.
Ik heb minstens vijf alternatieven aangeboden.
Allemaal geweigerd.
Het moet die éne zijn. Die ene die niet schoon is en die ik met mijn slome smoel nog met de hand moet schoonmaken: die blauwe.
En zo zitten we daar dan. Twee koppige mensen, vroeg in de ochtend.
Hij met zijn melk. Ik met mijn koffie.
Goedemorgen!
Blauw
Één reactie op “Blauw”
-
Wees de eerste die dit leuk vindt, hè, hoe kan dat nou???? Het is al 6 weken geleden gepubliceerd. Ik vind dit hartstikke leuk, hartstikke herkenbaar, zo doe ik dat precies zo: mijn eigenste beker, hoogstens 1x per dag afgewassen. Vol met one-liners. Remco, je kúnt het, je kunt het echt. Wanneer mogen wij een boek van je tegemoet zien??
LikeLike
remcoschrijft 
Plaats een reactie