De geur van goedkope parfum vermengt zich met puberzweet in de gang. Veel jongens hebben te veel gel in hun haar gesmeerd; het zit stijf en glanzend vast. Een paar meisjes staan in kleine groepjes en kijken met verlegen blikken op zoek naar veiligheid. Sommigen droegen vanmorgen voor het eerst mascara en zien er ineens uit als echte pubers.
Je hoeft geen moeite te doen om de nervositeit als feromonen in de lucht te voelen hangen. Iedereen heeft nagedacht over hun kleding. De meesten dragen iets nieuws.
Elke leraar kent de schoolseizoenen. Die herhaling houdt je op de been. Stap voor stap loop je door het jaar, van moment naar moment. Toewerkend naar de zomervakantie doorloop je met de leerlingen steeds dezelfde route, met vaste punten waar je stilstaat, waar je viert. Ieder jaar weer. Een prettige sleur. Geslachten gaan, geslachten komen, maar de schoolseizoenen geven veiligheid, richting, ritme.
Vandaag, op de eerste schooldag, zie je dat bij een paar leerlingen het grote wonder zich heeft voltrokken. Het is gebeurd; je ziet het meteen in hun ogen. Je voelt het als je een paar woorden wisselt. Elk jaar weer. Soms plots, soms van de ene dag op de andere, meestal een enkeling na de zomer. Het laat zich niet sturen.
Ik wijs, en ik zeg het hardop:
‘Ja, het is gebeurd.’
Ze kijken vragend; ze begrijpen niet wat ik bedoel.
Plotseling is er iets verdwenen. Alsof de leerling ontsluierd is, ontdaan van een juk.
Over een paar weken is alles weer gewoon. Freek komt op dinsdag weer te laat; Chantal verdwijnt elke woensdag het derde uur naar de wc om haar make-up te doen. Ze zegt dat ze moet, maar haar ogen verraden dat het tasje even open is geweest. Collega’s klagen weer over stapels toetsen of over die ene brutale leerling.
Maar voor sommigen is de wereld nu anders. Ongemerkt, stil, is het gebeurd.
Heerlijk, die geur van goedkope parfum. Heerlijk, die eerste schooldag.
remcoschrijft 
Plaats een reactie