Ik geef het ruiterlijk toe: ik ben een sierpaard. Echt, ik doe heus mijn best wel. Maar thuis is toch mijn vrouw degene die het meeste doet. Dat komt voornamelijk omdat ze ook alle ‘kleine’ klusjes meepakt. Die spullen die op de trap liggen, de planten water geven, enzovoort.
Ze weet dat ik op de hoogte ben van haar extra werk en ze weet ook hoezeer ik het waardeer. Maar nu heb ik een klein probleempje. Ik heb kritiek…
Kijk, vanaf de wal is het natuurlijk makkelijk roepen, maar soms zie je de dingen daar ook gewoon beter.
Het grote probleem is dat ze stelselmatig de toiletrol verkeerd om in de houder doet.
Kleinigheidje, zou je zeggen. Is ook zo, maar toch. Als ik net klaar ben en die rol zit klem tussen het bovenste laagje en de klep die bedoeld is om het papier af te scheuren, dan rolt die rol dus niet. Bovendien is het minder hygiënisch en gewoon onlogisch.
Ik heb al een paar keer de rol weer omgedraaid, maar het is haar nog niet opgevallen.
En dus denk ik: wat nu?
Ze heeft gelijk als ze zou zeggen: waarom doe je het niet zelf? Daarop heb ik eigenlijk geen goed antwoord. Het komt niet eens in dit mannenbrein op om, na het gebruiken van de laatste centimeters toiletpapier, zelf de rol te vervangen en hem op de juiste manier te installeren.
Ik denk nu al maandenlang na over hoe ik het haar moet zeggen. Een bloemetje met daarop een kaartje: “Lieverd, ik waardeer dat je altijd alle klusjes doet, maar…”
Gewoon een keertje bij de koffie, als ze in een goede bui is? Een quiz maken met daarin de vraag hoe de toiletrol in de houder moet? Misschien moet ik de kinderen demonstratief leren hoe je de rol in de houder doet. Of gewoon een post-it op de rolhouder plakken.
Ben er nog niet uit… Het leven is ingewikkeld. Zeker op het toilet.
remcoschrijft 
Plaats een reactie